Ted & Felix

Goed, het is niet helemaal mijn verdienste. Maar met trots attendeer ik u, dierbare bezoeker, op de pagina over de prijsuitreiking.

En voor de liefhebbers van het grote Wat-Als-spel, heb ik de scores van coureurs en het aantal uitvallers per speler op een rijtje gezet. Of liever gezegd…laten zetten. Het was me deze keer niet vergund lijfelijk aanwezig te zijn bij de prijsuitreiking. Het heeft in Frankrijk nogal wat voeten in de aarde gehad om mij uit mijn minieme onderkomen te bevrijden. Ik heb er nota bene sinds mijn bericht van 19 juli in vastgezeten. Mijn hulpgeroep werd slechts beantwoord door lallende Fransozen die aan de deur rammelden. Zonder resulaat. Aansluitend hoorde ik een zeer lokaal buitje tegen een van de zijkanten van mijn behuizing kletteren. En “merci” kon er niet af. Nou ja, mijn sanitair was in orde. Voor de laatste maal dit jaar: “Dixi”. En de hartelijke groeten natuurlijk.

Het was een bewogen bijeenkomst. Dat is te zien aan de kwaliteit van de foto’s. Tja…..
Van onnoemelijk veel betere kwaliteit was het proza van de dagvoorzitter. Met genoegen presenteert Felix u hieronder die tekst!

Zevenaar, 28 juli 2014, daags na de Tour. 
Goedemiddag lieve dames, beste heren 

Hartelijk welkom op onze prijsuitreiking van Ted’s Tourtoto van de Tour de Force excusez Tour de France 2014. Het viel niet mee dit jaar en geldt voor alle fronten. De start van de eigen organisatie bracht met zich mee dat we niet meer een automatische wissel konden garanderen zodat met eventueel 2 wissels iedereen van start kon gaan met een volledige ploeg. Dit hebben we opgelost door iedereen op voorhand de ruimte te geven voor 4 wissels, niet wetende dat er zoveel topcoureurs voortijdig het veld zouden ruimen. Deze wissels kwamen goed van pas en zijn ook veel ingezet. 

Vorige week werden we met het vliegtuigdrama boven de Oekraïne geconfronteerd. Het leek ons gepast terughoudend beschouwende teksten op de website te plaatsen.   

Het is mede om die reden dat we vandaag geen juichpak dragen al was de werkelijke oorzaak dat net als Félix en Ted die pakken nog in Brazilië liggen. De luie donders… 

Daarover gesproken kunnen we er niet om heen dat de samenloop met het Wereldkampioenschap Voetballen iets van de aandacht in het begin heeft gekost. Liefhebbers van én voetbal én wielrennen vallen nu ook in een diep gat. Het is maar goed dat het Team Brabant Boven zich weer inzet om de UCI-PROTOUR via de ENECO-TOUR naar Nederland en België haalt. (www.enecotour.com ). 

De enigszins oversizede Deutsche Fahne Schwartz, Rot und Gold hangt er om reden van dat wereldkampioenschap, maar ook vanwege de 7-voudige Duitse ritwinnaars. We zien geen causaal verband tussen deze vlag en de verjaardag van onze deelnemer Jan Veltkamp laat staan dat we hiermee even stil willen staan bij het feit dat vandaag op dag af precies 100 jaar geleden is dat WO I is gestart. Onderweg waren genoeg bijzondere begraafplaatsen in beeld gebracht zou ik zeggen.   

In één van de berichtjes hadden we al gemeld dat niet alleen de toppers zoals Froome en Contador, Cancellara en Talanski zijn uitgestapt, maar ook de familie Zwiers. En dat maakt natuurlijk wel even wat uit bij de verdeling van de prijzen als Eelke er niet meer bij zit. We zijn de familie ook veel dank verschuldigd voor de positieve bijdrage die ze alle jaren hebben geleverd. Nog maar niet te spreken van de bijzondere sponsoring bij de Pyreneeën etappes waar Jan altijd zo gek op was. 

(Hier weerklinkt de Tour Finish Tune) 

Geen dansje. Maakt u zich niet ongerust, we hebben niets ingestudeerd zoals de Gangnam-style of “I’m so happy”. 

Maar zoals de tune al aangeeft, we komen bij de finish en dat betekent dat de stand wordt opgemaakt.

We kennen natuurlijk ook van alle onderlinge wedstrijdjes zoals de strijd tussen Peettante, Moeder Van en Graadjeapestaartje die allemaal getroffen zijn door het SKY-virus en onderling de strijd zijn aangegaan zoals zovele jaren. Dit jaar bleven ze steken op respectievelijk de 9^e, de 12^e en de 19^e plaats.

Ook binnen de familie Goes is een spannende race merkbaar. Theet-eiges van de Tourfietsclub schijnt er toch het meeste verstand van te hebben.  

Nu het serieuze werk:

Na een spannende nek aan nek race is de winnaar van de Tourtoto 2014 de heer Lex Nooijen, ooit 11 jaar geleden vertrokken bij deze gemeente om zich helemaal te prepareren op deze eindoverwinning. Proficiat. De Rebecca-bokaal is voor jou.

Nummer 2 is een kenner pur sang die ook teren op de ervaring opgedaan bij zijn vorige werkgever de gemeente Boxmeer (en dan weet je het wel waar de OZB-gelden van die gemeente alle jaren naar toe gevloeid is) De Wieltjeszuiger alias Peter Witjes, pakt vandaag het zilver.

Nummer 3, de volleybal/voetbalmakelaar van deze gemeente weet ook iets van het wielrennen. We feliciteren Bert Hendriksen met zijn bronzen plak. 

En dan de klassementen: Het tijdrittenklassement kun je eigenlijk niet zo noemen zonder proloog naast een echte tijdrit. Maar goed, het levert Bert en Piet-Gesthuizen een extra premie op. Die zullen daar dus op protesteren.

Het Bergklassement is andere koek. In die etappes zijn de klappen gevallen. En wie zingt dan het hoogste lied? Degene die er ook het meeste talent voor bezit. Een voetballied konden we niet aan hem onttrekken. We feliciteren Pavarito alias Chris Kroon met zijn overwinning. 

Dan is er nog de GIJSprijs. Deze prijs mag wel eens een nieuwe naam krijgen nu we ook weer een nieuwe sportnota hebben laten vaststellen. We wachten een sponsoractie van het sportbedrijf af. De strijd onderaan is gewonnen door het Z-team alias Jan Berkel. In het begin zat de schrik er wel in bij Jan toen de punten van Peettante nog niet echt zichtbaar waren. Gelukkig voor hem kwam alles weer goed. Proficiat Jan. 

Veel dagpijzen zijn er ook uitgegaan. En ook wel leuk, een beetje verdeeld. Met een scoringskans van 42,6% moet je ook je best doen iets niet te winnen. Vooral als je al meer dan eens gegraveerd staat op de Rebecca-bokaal is dat een hele kunst. Met 7 uitvallers kun je wel zeggen dat het MAKRO, alias Marcel Krosenbrink, ookniet mee heeft gezeten. En wat kun je beter doen als er al 7 uitliggen? Je zelf er bij aansluiten en een mini competitie klaverjassen beginnen. De poedelprijs is er naar.

Sterkte volgend jaar.

En dan zijn we er nog niet.

 Bijzondere Prijs: Cheng Li, Giant Shimano: laatste in de Tour. Mocht niet eens zijn laatste rondje over de Champs Elysees afmaken. Werd wat lacherig over gedaan. Eerste Chinees die Tour uitreed en Parijs haalde. Was tijdens de Tour niet in beeld. Beetje laf van de Franse tv. Anders hadden we gezien hoe hij werkte als een paard en met grote regelmaat voedign bezorgde aan zijn team, waaronder de zegerijke Kittel. En geheel in stijl. Je had ‘m moeten zien met het bekende witte tasje, roepend naar Kittel “nummel 101!” en daarna stereotiepe vraag: “ook kloepoek?”

Dankzij een bevriende reporter (Chapelure) kregen wij één zo’n tasje te pakken. Die gaat naar 7aargh. Met zijn 4e plaats geen bofkont en tamelijk onzichtbaar, als ware het Cheng Li zelf.

…..uiteraard zit er sambal bij. Die is niet om op te eten. Het voorschrift van de ploegarts zegt: “toepassing: 10 cm boven de zadelpen; werkt prestatieverhogend maar staat niet niet op de lijst van verboden middelen”.

Overigens: de achterstand van onze Chinese vriend was slechts 6 uur en een paar minuten. Als we het hier bij de gemeente over achterstand hebben, gaat het minimaal om weken.

– Goed nieuws voor deelnemers Felix: mogen gratis de Enecotour volgen op website…. 

We danken de webmaster voor zijn fijne programma om de Tourtoto te kunnen spelen en voor de gesponsorde versnaperingen van vanmiddag.

Iedereen wel thuis en graag tot volgend jaar.

Ted en Felix

“Ik dacht dat ik kon winnen…”           

Dit zijn de legendarische woorden van Jack Bauer die heel diep is gegaan en op het allerlaatste moment 9 collega’s voorbij ziet komen. Het blijkt maar weer eens dat je zonder kruiwagen nergens komt.

“Ik dacht dat ik kon winnen…”
Het zouden de woorden Jacques Chapalure kunnen zijn in zijn beschouwing van zijn loopbaanontwikkeling bij de Tourdirectie.
“Ik dacht dat ik kon winnen” riepen ook de ploegleiders in de tourcompetitie van Ted en Félix waar zij voor niet minder dan € 3,00 inleg al hun kaarten op het extra vakantiegeld hadden ingezet.

“Ik dacht dat ik kon winnen” waren ook de woorden van Pavarito bij het inzenden van zijn fameuze voetballied voor de WK.

“Ik dacht dat win ik nooit” , waren de gedachten van Louis van Gaal toen hij aan het klaverjassen was met zijn technische staf.

Een dagje uitpuffen is niet alleen voor de renners een welkome onderbreking. Wat moesten we afzien de afgelopen dagen. Tijd om ons weer eens te richten op de Pyreneeën, een bekende streek voor de familie Zwiers die dit jaar helaas niet van de partij is. Lotto is wel van de partij en Lotto telt volgend jaar voor 2 wanneer zij als hoofdsponsor van de Belkin-ploeg van nu, gaan meespelen om de knikkers. Ze zijn er nog niet uit of ze met nummer seven or eleven gaan topdraaien in de roulette van het grote wielerspel. Ze denken dat ze kunnen winnen.

Een hele hijs. Gisteren naar Chamrousse, vandaag naar Risoul. Nibali als eerste boven in Chamrousse, de Tourzege in de pocket?

Nou ja, als eerste. Uiteraard was ik er eerder. Een verslaggever moet de wedstrijd immers van boven kunnen bekijken. En bij gebrek aan een eigen helicopter was ik te gast in het VIP-parc bij de Arrivée. Ik had verwacht mijn concullega Karel Kettingkast te ontmoeten. Maar wie ik ook bevroeg, ik werd slechts glazig aangekeken. Eén van de VIPs, in het dagelijks leven psychiater, bood me een spoedbehandeling aan, wat ik beleefd van de hand wees. Kettingkast, zo blijkt uit mijn listig geformuleerde vragen, is in het geheel niet gesignaleerd in het domein der prominenten. En als ik zijn columns er op na sla (moet u ook doen), zie ik opvallend vaak “hotel”, “breedbeeld” en “wifi” of soortgelijke bewoordingen. Ik heb stellig de indruk dat zijn berichten voornamelijk uit de grote duimen komen. Wat natuurlijk een staaltje atletisch typewerk is.

Ikzelf was er dus wel. Maar mijn interview met de heer Nibali moet u tegoed houden. De omstandigheden waren tegen mij. Ik doel dan op de warmte. Of liever, het dringende advies om voldoende te drinken. Een advies waaraan ik gewillig gevolg gaf, zeker toen de garçon van dienst mijn perskaart (platinum edition) zag en terecht concludeerde dat mijn connecties met de heer Prudhomme hors categorie zijn. Helaas dwong het mij, kort voor de finish, tot een bezoek aan zekere faciliteit. Aldaar kreeg ik de deur wel op slot maar lukte het mij na de opluchting niet diezelfde deur te ontgrendelen. Wie niet beter weet, ruikt kwade opzet.

De teleurstelling, warmte en gebruikte consumpties moeten mij in slaap hebben gebracht. Zojuist werd ik wakker van een schommelende beweging. De deur zit nog steeds op slot. Uit gebrom onder mij leid ik af dat mijn behuizing op een vrachtwagen is gehesen. Ik neem aan om naar Risoul te verkassen. Een troostende gedachte, dat ik daar dan weer als eerste aankom.

Ik bezin mij op een ontsnappingsmogelijkheid. Hoe zou Houdini het hebben aangepakt? Of Willem H.? We zullen zien. Tot dan: Dixi!
(Dixi: Latijn voor ‘ik heb gezegd’; tevens een merknaam voor mobiel sanitair)

St, Etienne, van onze verslaggever, het is een komen en gaan van journalisten bij de meet in de grote industriestad. Ze komen niet alleen voor de renners waaronder de eeuwige nummer 2 Peter Sagan, maar ook voor de dames en heren directeurs sportif. De ploegen staan slechts op 1 punt van elkaar zich te verdringen om het goud. “Mik allemoal niks uut”, zo roept de ploegleider van Tandjed’rbij om zich heen. “Piet het et eiges gezeit, de barrege die zun nie niks en die stoan veur de deur. Ajuu Wieltjeszuiger, Ajuu peettante en Ajuu Bert Hendriksen”. Tot zover de citaten van de verbeten ploegleider die schijnbaar de spanning moeilijk aankan.

Wij feliciteren de toppers en gunnen hen dit heerlijke overwinningsgevoel. Alle berggeiten al ingezet via de wissels? Veel succes morgen.

We kijken morgen vanuit het zwembad waardoor de gegevens wat later worden ingevoerd. Blijf koel allemaal.

Besançon, Goedemiddag beste wielervrienden, we hebben een rustdag vandaag in het grote peloton. De wonden worden gelikt, de schade wordt opgemaakt en de familie mag even een knuffel komen brengen. We hebben een enerverende aanloop gehad met een overweldigende  belangstelling van het publiek in de etappes van Engeland. Modder en regen alsof je de slagvelden van weleer aan het herbeleven bent in noord Frankrijk. Met een heroïsche overwinning van Lars Boom in de rit waar de titelverdediger moest afstappen met een gebroken linkerhand en gebroken rechterpols of omgekeerd. Hoe het ook zij, de toost uitbrengen was daardoor niet meer mogelijk. En om de organisatie niet voor het blok te zetten is Froome toen maar uitgestapt. Cavendish was toen al eerder ten val gekomen bij de voordeur van zijn moeder. Ook hij moest de strijd staken. En gisteren was het wederom een drama-dag voor een potentiële Tourwinnaar.  Alberto Contador eruit met een gebroken been. Dat verzin je toch allemaal niet. We beginnen ons nu toch echt iets af te vragen. 

What about Jacques Chapalure?    Is dat averechts rijden hem in de bol geslagen en zitten wij nu met de gebakken peren?  Wat een geluk dat Félix op aanraden van Ted de la Course het aantal wissels heeft verdubbeld. Dat was de voorziening waarschijnlijk.

Er waren wat aanloopprobleempjes voor de webbeheerder maar gelukkig gaat alles weer conform het was bedacht door His Masters Voice, liefhebber van Dalida en Jantje Smit.

Namens de voltallige directie en onder verwijzing naar de onvolprezen verhalen in de Tourgazette wensen we u veel rust en leesplezier. Opmerkelijk hoe snel de voetbalkoorts weer is afgenomen… We gaan morgen nog wel even een mooi prijsje bij de Webneus ophalen. Voor Kika is er een mooie bijdrage beschikbaar gekomen. Proficiat.

Tourkameraden! Driewerf gegroet. Het is goed en sportief van de sitemanager om toe te geven: de problemen van de afgelopen dagen komen niet op mijn conto.
Toch moet ik meteen iets rechtzetten. Mijn bericht van 24 juni draagt de wervende kop “U wint gegarandeerd uw geld terug”. Het zetduiveltje heeft hier zijn geniepige werk gedaan. De kopij die ik inleverde had als titel-suggestie: “U wilt gegarandeerd uw geld terug”. Een uiting van ergernis omdat ik niet mee mocht naar Brazilië. En dat soort gekonkel haalt nu eenmaal niet het beste in mijn karakter naar boven. U begrijpt dat u mij niet kunt aanspreken op die verschrijving. Mocht u dat moeite kosten, dan heb ik een attest van het Pieter Baan Centrum over mijn toerekeningsvatbaarheid.

Ik heb u nog niet kunnen voorzien van mijn kundige commentaren op de koers. Niet dat ik het niet wil doen, maar het is hier een gekkenhuis. En niet alleen vanwege de drukte. De directie mailde me dat ze het verblijf in Brazilië nog even voortzetten. Dat Nederland tegen alle aanvankelijke verwachtingen het brons opeiste, is voor de hoge heren reden om te blijven. Persoonlijk vermoed ik dat ze het er eens flink van nemen op de Copacabana, ten koste van uw prijzengeld. Hun ogen vooral gericht op de bikinibroekjes. Kennelijk zijn de textielprijzen daar enorm, gezien de kleine hoeveelheden waarin de weefsels worden gebruikt. Een nieuwe kans voor de Nederlandse Zeeman om het land te veroveren, zo dunkt me.

Genoeg nu. Ik laat de boel hier voor wat het is. Als ik flink doorrij, kan ik op tijd in Gérardmer zijn voor het vertrek van vandaag. En reken maar dat monsieur Prudhomme een ereplaats voor me heeft. Reken dan ook op eersteklas reportages. Dat is een belofte die ik wèl kan nakomen!

Met excuses voor alle verwarring en onrust. Het probleem dat kon optreden met de derde en vierde wissel is verholpen. Correcties zijn doorgevoerd en de uitslagen zijn herberekend. Ook is Peettante nu opgenomen in de rijen.

Geloof me: dit was niet zo gepland. Zelfs de nabijheid van Jacques Chapelure was deze keer niet van invloed. Hopelijk gaat het nu zoals ik laatst op de radio hoorde: op het traject van x naar y is geen sein- en wisselstoring…de NS zet treinen in.