Ted & Felix

Vrienden van Jacques! Daar ben ik dan. Mijn eerste bijdrage tijdens deze Tour die nu al memorabel mag heten. Een klein excuus mijnerzijds. Ik ben er gisteren niet live bij geweest. De directeur had me strafcorvee toebedacht. Een kleingeestige maatregel voor een vergissing met wat wachtwoorden. Ik ben ervan overtuigd dat u er geen enkele hinder van had. Maar ja, de keuze was “corvee of ww”. En omdat ik weet dat de heren Felix en Ted nimmer ww-premie afdragen, was de keuze slechts beperkt tot de helft van de aangeboden mogelijkheden. Het is niet anders.

Maar vandaag was een andere dag. En wat voor dag. Zelfs het weerbericht blaakte van Tourenthousiasme. Waarom anders gold Code Geel. Overigens heb ik gemengde gevoelens bij de term Code Geel, omdat die wel erg lijkt op Fall Gelb, en dat bracht in 1940 heel andere pelotons naar de lage landen.

Heeft u me gezien in Utrecht? Ik stond vlakbij de burgemeester kort voor dat schattige meisje kordaat de schaar in het lint zette. Ze moest twee keer knippen, wat mogelijk werd veroorzaakt doordat ik mijn microfoonkabel langs het lint had gelegd. Nou ja, dacht ik, dan maar een dagje genoegen nemen met een schrijvende rol. Zo ver zou het niet komen.

Laat me duidelijk zijn. Ik was op tijd en op de goede plek. Ik zag de renners onder de Domtoren passeren. En allemaal waren ze voor het zingen die kerk weer uit. En laat nou bij het zingen enig ongemak ontstaan. Want, u zag het op tv, een paar bochten verderop hield het hele circus halt voor het startlint. Een officieel uitgedost koor hief de Marseillaise aan. Jawel, nipt 200 jaar nadat de Fransoos het land uit was geknikkerd na een akkefietje bij Waterloo. Vol overtuiging klonk het “Aux armes citoyens, Formez vos bataillons” en nog wat bloeddorstige frasen. Voordat ik tot 3 kon tellen, flapte ik er tegen mijn buurman uit “Als dat maar geen terreurdreiging, code geel, is.” Tot dat moment had ik niet gezien dat mijn buurman een oortje droeg.

In de volgende scene kon ik zelfs niet tot 2 tellen. Ik lag al in de houdgreep op de Utrechter kasseien, buiten het zicht van de camera’s. “Terreur” was een van de woorden waar mijn buurman bijzonder op getraind had. Het gevolg was dat ik de coureurs nog net zag vertrekken maar aansluitend een geblindeerde rondrit maakte. Ergens in een bosrijke omgeving werd ik een grauwe betonnen barak ingestuurd. Ook hier bleek alles geblindeerd. Er was slechts één bureaulamp, maar die werd zo fanatiek op mij gericht dat ik nog niet kon zien waar of met wie ik nu was. Er begon een interview dat mij op zijn zachts onhoffelijk voorkwam.

Ach, u zit hier niet op te wachten. En de ergste pijn begint al te zakken. Laten we het erop houden dat ik mijn onschuld overtuigend heb aangetoond. Jammer dat het de hele middag kostte. Dan maar naar Antwerpen. Ik schuw geen enkel middel om daar te geraken. Dat alles om u, mijn geliefd publiek, de details te kunnen melden die elke andere verslaggever ontgaan. Zelfs Karel Kettingkast, en da’s voorwaar geen kleintje.

Als mededirecteur dezer Tourtoto heet ik u driewerf welkom.
Zonder oprispingen lijkt deze Toto niet te kunnen starten. Zo viel u ook dit maal enige hinder ten deel, in de vorm van een verloren gegaan wachtwoord. Excuses, namens de directie, en wees ervan verzekerd dat de schuldigen een passende reprimande wacht. De optie van lijfelijk geweld is niet louter theoretisch van aard.

Maar laat dit uw feestelijke dag niet bezoedelen. Want een feestje is het. Vraag het Kareltje van Loenen, die reeds intensief dagdroomt over de bestedingsmogelijkheden van de zojuist veroverde dagprijs.
En u, andere deelnemers, wanhoopt niet. Weet dat deze Van Loenen niet de eerste de beste is. Kijken wij op Youtube, dan zien wij een held (3 min 45 sec) die vele jaren het peloton de kernwaarden van de sport bijbracht.

In Utrecht, bij de VIP-hospitality, had ik een mooie dag. Natuurlijk, er was een lichte teleurstelling onder de Nederlandse prominenten toen de hoofdprijs van de dag niet naar Tom Dumoulin ging. Maar lang duurde deze sombrette niet. Kan ook niet, want dat woord bestaat niet eens. Alras ging de hoge hoed van de veurzitter rond en kwamen ze uit ieders beurs of portefeuille tevoorschijn: de zegeltjes van de Jumbo spaaractie voor een klassieke gele trui. Ik hoef mijn butler nog maar een paar keer voor inkopen uit te sturen voordat ik me met volle spaarkaart naar het Jumbo hoofdkantoor begeef. Aansluitend rijd ik graag naar Frankrijk om Tom het begeerde kleinood te overhandigen. Ik twijfel nog: laat ik me waardig in de Bentley vervoeren of wil ik sportiviteit uitstralen met mijn Jaguar?
Vreest niet, ik houd mijn declaratie bescheiden. Dus mogelijk zal er dit jaar toch iets resteren dat als symbolisch prijzengeld kan dienen.

Wel, beste deelnemers, voor nu wens ik u een fantastische Tour en dito opbrengsten. En volg het goede voorbeeld van onze early adopters: deel uw belevenissen in het gastenboek. En vooral de bijdragen lezen van de Expat in Portugal, Karel Kettingkast en zijn Tourgazet Plagiato.

Het past helemaal bij Utrecht, “dom, dom, dom”. Net als “foutje, bedankt”, dat ooit door aarts-Utrechter Rijk de Gooijer werd ingezet (Reaal, weet u het nog?). Helaas, er is een fout gemaakt, waardoor alle wachtwoorden zijn gereset. Als je nu dus wilt inloggen, krijg je de boodschap dat het wachtwoord niet klopt.
Maar niet getreurd. Gebruik de mogelijkheid “wachtwoord vergeten” om je gezag te herstellen.
Sorry, het is niet mijn fout.

4 en 5 juli 2015. De dagen waarop Utrecht op zijn kop staat als epicentrum van de Tour.

Even een rekensommetje: 4+5=9. Da’s gemakkelijk. Combineren we de beschikbare gegevens, in de juiste volgorde, dan komen we op 15-7-9. En nu, let op, ontvouwt zich een symboliek waarbij de Da Vinci Code verbleekt als de eerste beste Donald Duck. 1579! Heeft u ‘m door?

Ik leg het uit. 1579 staat in de geschiedenisboekjes als het jaar van de Unie van — jawel — Utrecht. Een pact van vooraanstaande heeren om eendrachtig de Spanjool uit de lage landen te verdrijven. “Laet onsch het eerste schot lossen en sendt hen toewaarts de Pyreneeën!”, lees ik in de notulen.

L’histoire se répète, wanneer op 4 juli het startschot valt. De Spanjaard, gespeeld door Alberto Contador, zal zich per rijwiel zuidwaarts spoeden alsof de ‘Ollanders hem op de hielen zitten. Of het hem dezelfde glorie brengt als vorige maand in Italië, zal ik u nog niet onthullen. Natuurlijk weet ik het wel, maar ik zeg het niet. Dat “weten” is niet zo lastig als je de voortekens weet de duiden. Een proeve van mijn bekwaamheid staat hierboven. Maar het is spelbederf om hier een beetje de uitslagen uit de doeken te doen. Het zou u de lust benemen om mee te doen aan de Tourtoto van Felix en Ted. En dat kan niet de bedoeling zijn.

Eén tip geef ik u mee. Let op de renner die om 15:79 uur van het startpodium vetrekt.

Ik leg mijn notitieblokje klaar en ga de Tour van nabij volgen! Voor u, natuurlijk.

Heb er zin in!

Volgens www.tourdefrance-2015.com…